پایگاه خبری تحلیلی پیام سپاهان

آخرين مطالب

چیزهایی که یک بازیگر باید بداند فرهنگي

چیزهایی که یک بازیگر باید بداند

  بزرگنمايي:

پیام سپاهان - «چون فلان بازیگر می‌خندد و من هم می‌توانم بخندم و فلان بازیگر مشهور گریه می‌کند و من هم می‌توانم گریه کنم، پس من هم می‌توانم بازیگر شوم!» این تصور اکثر کسانی است که دوست دارند بازیگر شوند اما آن‌طور که بابک کریمی، بازیگر فیلم‌هایی مثل «فروشنده» و «جدایی نادر از سیمین» می‌گوید، بازیگر شدن به این سادگی‌ها هم نیست.
  بابک کریمی، در نشست «در جست‌وجوی شخصیت» که 21 مردادماه به همت پاتوق فیلم کوتاه اصفهان در پردیس سینمایی سیتی سنتر برگزار شد، اظهار کرد: قواعد، پله اول بازیگری است و تنها فایده آن این است که بازیگر اشتباه نکند. حال‌آنکه بازیگر برای اوج گرفتن باید این قواعد را مانند خمیری ورز بدهد، با آن بازی کند و به نقشی که پذیرفته، شخصیت ببخشد. او باید بتواند حس بگیرد، سپس این حس را به مخاطب منتقل و با این کار بین شخصیت و مخاطب ارتباط ایجاد کند. درواقع این ارتباط، فصل مشترک همه فیلم‌های جهان صرف‌نظر از تفاوت ملیت و فرهنگ آن‌هاست.
بازیگر فیلم سینمایی «گذشته» ادامه داد: برای شناخت شخصیت سه مرحله وجود دارد که نخستین آن، شناخت خویشتن است. در مرحله دوم باید دید که تا چه اندازه می‌توانیم شخصیتی که قرار است نقش آن را بازی کنیم در درون خویش و با استفاده از تجربیات خود و اطرافیانمان پیدا کنیم و در وهله سوم، باید بتوانیم شخصیتی که از ما دور است و تجربه دیدار او را در اطرافمان نیز نداشته‌ایم در قالب انسانی بریزیم و خلق کنیم.
وی تأکید کرد: بازیگر باید کاراکتری که نقش آن را پذیرفته درک کند و برای آن بعد مثبت یا منفی تعریف نکند. به‌عبارتی‌دیگر، او نباید شخصیت را قضاوت کند. بازیگر باید برای فیلم‌نامه‌ای که می‌خواند چرایی بیاورد، چون در پی یافتن پاسخی برای این چرایی‌هاست که ریشه شخصیت، شفاف می‌شود.
کریمی یادآور شد: بازیگری که شخصیت را واکاوی نکند و دنبال چرایی آن نگردد مانند مهری است که روی صحنه جملاتی را از حفظ می‌گوید، بی‌آنکه از احساس و شرایط آن شخصیت، چیزی به مخاطب منتقل کرده باشد.
بازیگر فیلم سینمایی «جدایی نادر از سیمین» با بیان اینکه چرایی‌ها، تاریخچه‌ای از گذشته شخصیت برای بازیگر بازگو می‌کنند، گفت: هر جمله فیلم‌نامه یک چرایی دارد و دلیل آن چرایی‌ها گاهی منطقی و اغلب حسی است. برای شخصیت‌هایی که دور از ذهن است و بازیگر مصداق آن را تجربه نکرده، این چرایی‌ها به‌مثابه تاریخچه‌ای از گذشته شخصیت عمل می‌کنند. برای مثال در فیلم «جدایی نادر از سیمین» باید پرسید چه اتفاقی افتاده که نادر و سیمین به این سطح از دوری رسیده‌اند که جواب همدیگر را با ایما و اشاره می‌دهند و باهم حرف نمی‌زنند؟ برای درک این شخصیت‌ها چندین جلسه پیشینه آن‌ها شبیه‌سازی شد و دعواهای اساسی شکل گرفت تا در بازیگر مصداق عینی ایجاد کند و او بتواند از عهده ایفای نقش بربیاید.
وی با تأکید بر تفاوت متن گفتن و متن حفظ کردن گفت: زمانی که متن حفظ می‌شود بازیگر می‌فهمد نیاز نیست آن جملات را به‌تمامی بیان کند. این حس باعث می‌شود زبان بدن به‌گونه‌ای باشد که قبل از باز کردن دهان بازیگر، بیننده عصبانی شدن یا خوشحالی شخصیت را درک کند.
کریمی تصریح کرد: بازیگر باید در شخصیت ذوب شود و اجازه بدهد که نقش بر آن سوار شود. وقتی فیلمی با بازی من پخش شود و مخاطب بگوید بابک کریمی را ببین یعنی من اشتباه بازی کرده‌ام و این منم که سوار بر نقش شده‌ام.
بازیگر فیلم «مرگ ماهی» ادامه داد: بازیگر باید الگویی از شخصیتی که می‌خواهد آن را بازی کند در ذهن خود داشته باشد. در فیلم «فروشنده» بی الگویی شخصیت بابک یک مشکل بود چون آقای فرهادی به من گفتند در این شخصیت خودت باش و ازآنجاکه من موجود پیچیده‌ای هستم، بعضی روزها خوشحال و بعضی روزها ناراحت بودم و نمی‌دانستم باید کدام‌یک از این بابک‌ها باشم! از یکجایی به بعد فهمیدم برای اینکه خودم باشم نباید به این چیزها فکر کنم و هر روز با همان حال و هوایی که داشتم بازی می‌کردم.
وی با اشاره به اینکه تله کلیشه شدن برای همه بازیگرهای دنیا وجود دارد گفت: این بازیگر است که نباید در موج تکراری نقش گرفتار شود و برای نیفتادن در این تله نیز باید از خودش شروع کند. یعنی به خاطر بیاورد که خودش تکراری نیست و امروزش با دیروزش فرق دارد پس از اگر با زمانه خودش جلو برود، کارش هم پیش خواهد رفت بدون اینکه تکراری در آن باشد.
کریمی خاطرنشان کرد: فراموش نکنیم که ما آزادی انتخاب داریم. تا یک سال بعد از بازی در فیلم «جدایی نادر از سیمین» همه نقش‌هایی که به من پیشنهاد می‌شد یا قاضی بود یا وکیل اما این من بودم که باید تصمیم می‌گرفتم آن نقش را بپذیرم یا نه و اینجا مسئولیت ما برای دچار کلیشه نشدن پررنگ‌تر می‌شود.
وی افزود: عده‌ای فکر می‌کنند چون فلان بازیگر می‌خندد و من هم می‌توانم بخندم و فلان بازیگر مشهور گریه می‌کند و من هم می‌توانم گریه کنم، پس من هم می‌توانم بازیگر شوم درحالی‌که بازیگر، زمانی که کارگردان می‌خواهد باید بخندد یا گریه کند و دیگران زمانی که اتفاقی برایشان می‌افتد می‌توانند بخندند یا گریه کنند.





نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

ساير مطالب

برپایی نمایشگاهی از آثار بانوان نقاش اصفهان

رنگ جنوب در "اقیانوس پشت پنجره"

درباره "قطار آن شب"

تفاهم نامه همکاری سینمایی بین ایران، روسیه و کره جنوبی امضا شد

اکران فیلم‌های ششمین روز جشنواره بین المللی کودکان و نوجوان اصفهان

ورود به دنیای بازی در "بازیوو"

برپایی نمایشگاهی از لوکیشن‌های سینمایی اصفهان

رونق سینمای کودک نیازمند ورود بازیگران بزرگ است

موذنین و خادمین شاخص مساجد کاشان مشخص می شوند

برگزاری موسیقی خیابانی در محور چهارباغ عباسی ممنوع است

میراث فرهنگی در پی احیای بافت تاریخی گذر آقا نجفی است

"تورنا2"، فیلمی سه لایه و دنباله‌دار

بزرگداشتی برای مریم سعادت و مهین جواهریان

بررسی "تاریخ اندیشه ایرانی"

نمایشگاهی از ثمره یک سال تلاش

رؤیای کودکان سیل‌زده در قاب

نقدی برای "بیداری"

تجلیل از مریم سعادت و مهین جواهریان در اصفهان

پیام فیلم نباید مستقیم به کودک دیکته شود

سینما و هنر در تعمیق رابطه ایران و عراق تاثیرگذار است

جشنواره های هنری خوبی در کشور برگزار می شود

آموزش قرآن باید از اصلی‌ترین دغدغه‌های خانواده‌های ایرانی باشد

پروانه‌های رنگارنگ جشنواره کودک در نصف‌جهان به پرواز درآمدند

طرح «بحار کتاب، انوار دانایی» در استان اصفهان اجرا می شود

شبی برای شادی پروانه‌ها

قصه، نجاتمان می‌دهد

سازِ خودکامه

واقعه غدیر، اثبات کننده ولایت بلافصل ائمه اطهار(ع)

تولیدات سینمایی ایران و صربستان رونق می گیرد

انیمیشن تلفیق هنر و دانش است

اکران فیلم های دومین روز جشنواره بین المللی کودکان و نوجوان اصفهان

نخستین گروه حجاج اصفهانی بازگشتند

سومین جشنواره بین‌المللی شعر نهج‌البلاغه در ایستگاه آخر

حکم دادگاه روحانیت برای دو مدعی طب اسلامی

جشنواره تئاتر مهر کاشان در 6 بخش برگزار می شود

هجمه های دشمن جوانان کشور را هدف گرفته است

تاریخ برگزاری کارگاه‌های آموزشی جشنواره فیلم کودک

اکران انیمیشن‌های برتر دنیا در "بچه‌ها سینما"

آغاز به کار سومین المپیاد فیلم‌سازی نوجوانان کشور

وحدت سبک در چهارباغ، آری یا خیر؟

مدرسه استعدادها

کاشانی‌ها از «آزمون سیاوش» تا«آزمون فریدون» را به نظاره می نشینند

جنگِ جهل و خِرَد

«انسان 250 ساله» دیباچه‌ ورود به معارف ناب زندگی ائمه(ع)

اصفهان 4804 دانش آموز بازمانده و تارک از تحصیل دارد

دومین دوره مسابقه نمایشنامه‌نویسی کودک در اصفهان برگزار می شود

روایتی از تنهایانِ با هم

جادوی روستاگردی

آغاز سومین روز جشنواره نمایش های آیینی با شبیه خوانی «منصور حلاج»

چیزهایی که یک بازیگر باید بداند